تولدم

دیروز تولدم بود اما اصلا انتظار اینو نداشتم که بهم تبریک بگن چون تولد اصلیم 10 ابان هس 28 متولد

شدم 10 ابان تو شناسنامه ثبت شده نمی خواستم بگم چون دوس نداشتم با تبریک گفتنای .... قلبمو به درد بیارن . چه ارزشی داره وقتی اون ادمایی رو که می خوای پیشت باشن

و نیستن تولد نیس هر روز مرگه نفس کشیدن زجر آوره دیروز دقیقا همین فاجعه بود برام از ادمایی که

متنفرم پیشم بودن اما اونایی که دوسشون دارم پیشم نبودن . بعضیا هم بودو نبودشون برام فرقی نداره

چون خیلی وقته تو لیست سیاه هستن دخترداییم غوغا کرد مثل همیشه با اینکه دور بود ازم اما پشت

گوشی همین برام کافی بود همینکه بی ریا بهم محبت می کنه این برام کافیه اما بقیه رو نه دوروبرم پره از ادمای ریاکار دیگ اینو نمی دونم کی بهم دروغ میگه کی بهم راس میگه .

اما دیروز تولد اسطوره قلبم بود حتی یه لحظه هم نمی تونم فراموشش کنم مگه میشه ادم با اونی که بچگیشو گذرونده با اونی که رویاهاشو ساخته با اونی که هر لحظه به لحظه باهاش بوده میشه فراموش کرد ؟

تلخ و شیرین...